Menü
Ana sayfa
Bahis Forum
Forumlar
Yeni mesajlar
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Kullanıcılar
Şu anki ziyaretçiler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Yeni mesajlar
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Bonushood - Bahis Forum - İLETİŞİM
TEAMS :
Bonushood@hotmail.com
TELEGRAM :
@robinamca3
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Konuya cevap cer
Mesaj
<p>[QUOTE="Giyotin, post: 19560893, member: 7066"]</p><p>Mor Dağların Sessiz Albümü</p><p></p><p>İçimden bir ses geliyor bugün;</p><p>sessiz bir odada kırılan ince bir cam gibi,</p><p>kimse görmese de içime ince bir sızı düşüyor.</p><p>İnsan bazen kendi baharını yaşamadan</p><p>kışa tutuluyor;</p><p>açmamış güllerin önünden geçiyor da</p><p>fark etmiyor,</p><p>içinde bir şeyin üşüdüğünü</p><p>ancak akşamüstü,</p><p>şehrin ışıkları yanınca anlıyor.</p><p></p><p>Ben de öyleydim.</p><p>Bahar gelmişti belki,</p><p>ama ben fark etmeyecek kadar uzaktım kendime.</p><p>Bir insanın içini aydınlatacak şeyi göremediği zaman</p><p>dünyanın bütün mevsimleri</p><p>kışa dönüyor işte.</p><p></p><p>Oysa…</p><p>İkimizin bir resmi olmalıydı.</p><p>Albümlerde saklamadığımız,</p><p>cebe sıkıştırmadığımız,</p><p>ama kalbimizin iç duvarlarına</p><p>kireç gibi işlediğimiz o manzara…</p><p>Bir gün bir sahilde çekilmiş,</p><p>belki Amsterdam’ın gri bir sabahında,</p><p>belki İzmir’in tuzlu rüzgârında</p><p>gülüşümüze bulaşmış bir kare.</p><p></p><p>Taşımadığımız,</p><p>ama hep yanımızda duran bir fotoğraf.</p><p></p><p>Mor çiçekli dağlarına yürüdüğüm günleri hatırlıyorum şimdi.</p><p>Dağlar mor, yollar toprak, hava ıssızdı;</p><p>ama içimde sen varsın diye</p><p>hiçbir yer ıssız gelmiyordu.</p><p>Bir kentin bütün sokaklarını</p><p>yüreğinin haritasında taşıyan insan</p><p>hiç kaybolmaz zaten.</p><p></p><p>Yürüdüm.</p><p>Kimi zaman Tiflis’in yokuşlarında</p><p>yüreğim yorulur gibi oldu,</p><p>kimi zaman Mardin’in taş evleri</p><p>bana eski hikâyeler fısıldadı.</p><p>Paris’in Seine kıyısından geçerken</p><p>düşündüm seni;</p><p>sessizliğin bile ne kadar çok şey söylediğini.</p><p></p><p>Ve sana rastgele sözlerle değil,</p><p>biriktirdiğim bütün iç seslerle seslendim:</p><p>“Beni duy.</p><p>Gerçekten duy.”</p><p></p><p>Çünkü bilirim,</p><p>insan bazen duymak için kulak değil,</p><p>kalp ister.</p><p></p><p>Dünyanın döngüsünü düşündüm sonra.</p><p>Gece kaç kere çökerse çöksün,</p><p>şafak yine bir yerden sızmayı başarır.</p><p>Tokyo’da bir neon ışığı yanarken,</p><p>Beyrut’ta bir şarkı söylenirken,</p><p>Bursa’da bir çınar gövdesi</p><p>yüz yıllık gölgesini korurken</p><p>ben, senin suskunluğunun altında yatan</p><p>o kırılgan kalbi düşündüm.</p><p></p><p>Sevdiğini belli edemeyenlerin içi</p><p>hep biraz kalabalık olur,</p><p>bilirsin.</p><p>Ama ben,</p><p>hiç incinmeden sevilmeni istiyorum.</p><p></p><p>Bütün şehirler değişse,</p><p>yollar uzasa,</p><p>ülkeler haritada küçülse bile</p><p>bu isteğim değişmez.</p><p>San Marino’nun tepelerinde duran sis bile</p><p>senin suskunluğunun içindeki sıcaklığı</p><p>benden daha iyi anlatamaz.</p><p></p><p>Ve şimdi biliyorum:</p><p>Bizim resmimiz hâlâ çekilmedi ama</p><p>hikâyemiz çoktan yazıldı.</p><p>Kırık bir cam sesinden başlayan</p><p>uzun ve mor çiçekli bir yol şiiri bu.</p><p></p><p>Belki bir gün</p><p>o resmi de çekeriz.</p><p>Belki bir tren penceresinden,</p><p>belki bir dağ yamacından,</p><p>belki de kimselerin bilmediği</p><p>sessiz bir akşamdan…</p><p></p><p>Ama çekemesek bile</p><p>bir şey fark etmez.</p><p>Çünkü ben seni</p><p>çoktan yüreğimin albümüne koydum.</p><p></p><p>Ve oradan</p><p>hiç kimse çıkaramaz.</p><p>[/QUOTE]</p>
[QUOTE="Giyotin, post: 19560893, member: 7066"] Mor Dağların Sessiz Albümü İçimden bir ses geliyor bugün; sessiz bir odada kırılan ince bir cam gibi, kimse görmese de içime ince bir sızı düşüyor. İnsan bazen kendi baharını yaşamadan kışa tutuluyor; açmamış güllerin önünden geçiyor da fark etmiyor, içinde bir şeyin üşüdüğünü ancak akşamüstü, şehrin ışıkları yanınca anlıyor. Ben de öyleydim. Bahar gelmişti belki, ama ben fark etmeyecek kadar uzaktım kendime. Bir insanın içini aydınlatacak şeyi göremediği zaman dünyanın bütün mevsimleri kışa dönüyor işte. Oysa… İkimizin bir resmi olmalıydı. Albümlerde saklamadığımız, cebe sıkıştırmadığımız, ama kalbimizin iç duvarlarına kireç gibi işlediğimiz o manzara… Bir gün bir sahilde çekilmiş, belki Amsterdam’ın gri bir sabahında, belki İzmir’in tuzlu rüzgârında gülüşümüze bulaşmış bir kare. Taşımadığımız, ama hep yanımızda duran bir fotoğraf. Mor çiçekli dağlarına yürüdüğüm günleri hatırlıyorum şimdi. Dağlar mor, yollar toprak, hava ıssızdı; ama içimde sen varsın diye hiçbir yer ıssız gelmiyordu. Bir kentin bütün sokaklarını yüreğinin haritasında taşıyan insan hiç kaybolmaz zaten. Yürüdüm. Kimi zaman Tiflis’in yokuşlarında yüreğim yorulur gibi oldu, kimi zaman Mardin’in taş evleri bana eski hikâyeler fısıldadı. Paris’in Seine kıyısından geçerken düşündüm seni; sessizliğin bile ne kadar çok şey söylediğini. Ve sana rastgele sözlerle değil, biriktirdiğim bütün iç seslerle seslendim: “Beni duy. Gerçekten duy.” Çünkü bilirim, insan bazen duymak için kulak değil, kalp ister. Dünyanın döngüsünü düşündüm sonra. Gece kaç kere çökerse çöksün, şafak yine bir yerden sızmayı başarır. Tokyo’da bir neon ışığı yanarken, Beyrut’ta bir şarkı söylenirken, Bursa’da bir çınar gövdesi yüz yıllık gölgesini korurken ben, senin suskunluğunun altında yatan o kırılgan kalbi düşündüm. Sevdiğini belli edemeyenlerin içi hep biraz kalabalık olur, bilirsin. Ama ben, hiç incinmeden sevilmeni istiyorum. Bütün şehirler değişse, yollar uzasa, ülkeler haritada küçülse bile bu isteğim değişmez. San Marino’nun tepelerinde duran sis bile senin suskunluğunun içindeki sıcaklığı benden daha iyi anlatamaz. Ve şimdi biliyorum: Bizim resmimiz hâlâ çekilmedi ama hikâyemiz çoktan yazıldı. Kırık bir cam sesinden başlayan uzun ve mor çiçekli bir yol şiiri bu. Belki bir gün o resmi de çekeriz. Belki bir tren penceresinden, belki bir dağ yamacından, belki de kimselerin bilmediği sessiz bir akşamdan… Ama çekemesek bile bir şey fark etmez. Çünkü ben seni çoktan yüreğimin albümüne koydum. Ve oradan hiç kimse çıkaramaz. [/QUOTE]
Alıntı ekle…
Önizleme yap
Adı
İnsan doğrulaması
Cevap yaz
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Kabul
Daha fazla bilgi edin…
Üst