Yeni mesajlar

Bonushood - Bahis Forum - İLETİŞİM
TEAMS : Bonushood@hotmail.com TELEGRAM : @robinamca3

JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: [QUOTE="Giyotin, post: 19560859, member: 7066"]Hayatla Ölüm Arasında Yazılmış Uzun Bir Roman Siz hiç ölümle burun buruna geldiniz mi?Ben geldim.Bir sabah İstanbul’da, sisin Boğaz’a çöktüğü bir vakitte;bir akşam Diyarbakır’da, taş duvarlara çarpan bir çığlıkta;bir gece Eskişehir'de, Porsuk kıyısında yalnızlığın ağırlaştığı anda.Ölüm bazen barut kokar,bazen eski bir fotoğraf kadar sessizdir.İnsan, kendini en çokkalabalıkların ortasında kaybeder.Masumiyet, yanlış anlaşılmış bir cümle gibiyarım kalır çoğu zamanve insan, kendi yıkılışınıseyirci koltuğundan izler.Şehirler tanır beni,ben şehirleri tanıdığımı sanırım.İstanbul’un arka sokakları,Ankara’nın soğuk koridorları,Kudüs'ün gri sabahları,İzmir'in yarım kalmış cümleleri…Hepsi kaderiminsessizce yazılmış satırlarıydı.Her gün gördüğüm insanlar,bir romanın yan karakterleri gibigirip çıkıyordu hayatımdan.Bazıları yaraydı,bazıları merhem.En yakınımda olanlar bilebazen en uzak ihtimale dönüşüyordu.Asıl oyun,hayatla ölüm arasındaydı.Bir senaryo gibi ilerliyordu her şey;roller dağıtılmış,sonu belirsiz.Sanıyorduk ki kurbanlar sınanıyor,oysa her seferindeinsanlığın kendisisorguya çekiliyordu.İnsan, en kadim soruyukendine sorar durur:Yaşamak mı cesarettir,yoksa ölümü göze almak mı?Bu sorunun cevabıne kitaplardane meydanlarda yazılıdır.Cevap,gecenin en sessiz yerindeinsanın kendi içindedir.Burası dünya.Huzur, sözlüklerde kalmış bir kelimedir.Güven, nadir bulunan bir hatıra.Keskinlik ise çoğu zamanyanlış yerden vurur.Kimi evine abajurlar alır,karanlığı evcilleştirdiğini sanır.Kimi en lüks mekânlardamutlu olduğunu zanneder.Kimi ayı ve yıldızları unutupsokak lambalarını sever,çünkü alışmakumut etmekten daha kolaydır.Bazıları insanlığın kaderinideğiştirecek bir umut arar.Bazıları yalnızcakendi akşamını kurtarmaya çalışır.Kimi sokaklarda devrim konuşur,kimi mutfakta sessizce ağlar.Ve tarih,hepsini aynı cümlede anar.Ben yürümeye devam ettim.Bazen Ahmed Arif gibitoprağa yaslandım,bazen bir çocuk gibikendi içimde kırıldım.Zaman zaman Yahya Kemal’insessizliğinde durdum,zaman zaman Orhan Veli gibibir simit alıp hayatı hafife aldım.Atilla İlhan’ın sisli kentlerindeisyan ettim,Tevfik Fikret’in öfkesiyleinsanlığa hesap sordum,Sabahattin Ali gibiyol kenarında yalnız kaldım.Hayatla ölüm arasındauzun bir yol var.Bu yol,ne tamamen karanlıkne de tamamen aydınlık.İnsan, bu yolu yürürkenkendini öğrenir.Ve belki deen büyük cesaretyaşadığını kabul etmektir.Ben hâlâ buradayım.Bir şehirden ötekine,bir insandan diğerine geçerek.Ölümü tanıyarak,hayata direnerek.Bu bir şiir değil artık;bu,hayatla ölüm arasında yazılmışuzun bir roman.[/QUOTE]

Adı

İnsan doğrulaması