Menü
Ana sayfa
Bahis Forum
Forumlar
Yeni mesajlar
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Kullanıcılar
Şu anki ziyaretçiler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Yeni mesajlar
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Bonushood - Bahis Forum - İLETİŞİM
TEAMS :
Bonushood@hotmail.com
TELEGRAM :
@robinamca3
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Konuya cevap cer
Mesaj
<p>[QUOTE="Giyotin, post: 19557929, member: 7066"]</p><p>Toprak Ağladı O Gece</p><p></p><p>O gece yer, göğe değil</p><p>insanın yüreğine çöktü,</p><p>Saatler durdu, dualar yarım kaldı,</p><p>uykudan değil — hayattan uyandırdı bizi deprem.</p><p></p><p>Güneydoğu sustu bir an,</p><p>sonra çığlıklar sardı sokakları.</p><p>Bir anne, ismini haykırdı taşlara,</p><p>taşlar duymadı…</p><p>Gökyüzü duydu belki ama</p><p>geç kaldı yıldızlar.</p><p></p><p>Duvarlar değil sadece,</p><p>umutlar yıkıldı üstümüze.</p><p>Bir çocuk defteri kaldı enkazda,</p><p>yarım çizilmiş bir güneş vardı içinde</p><p>— güneş bile tamamlayamamıştı sabahı.</p><p></p><p>Toprak yarıldı,</p><p>ama en çok kalpler çatladı.</p><p>Kardeş kardeşi aradı karanlıkta,</p><p>eller birbirine değdi</p><p>sonra sessizlik değdi.</p><p></p><p>Bir baba diz çöktü betonun önünde,</p><p>“Allah’ım” dedi sadece…</p><p>Çünkü kelimeler de ölmüştü o gece.</p><p></p><p>Ay doğdu ama ışığı utangaçtı,</p><p>sanki bakmaya utanıyordu yıkıma.</p><p>Sokaklar mezar oldu,</p><p>evler hatıra.</p><p></p><p>Bir ninenin terliği kaldı kapıda,</p><p>hiç gidemediği son yolculuğunda…</p><p>Çay soğudu, ekmek yarım kaldı,</p><p>hayatlar yarım kaldı.</p><p></p><p>Enkaz altından bir nefes çıktı,</p><p>umut gibi titrek,</p><p>sonra sustu —</p><p>umut da yoruldu artık.</p><p></p><p>Ve biz öğrendik o gece:</p><p>Binalar yüksek olabilir,</p><p>ama insan ne kadar kırılgan…</p><p></p><p>Güneydoğu artık sadece bir coğrafya değil,</p><p>bir ağıtın adı oldu.</p><p>Her taşın altında bir hikâye,</p><p>her sessizlikte bir isim saklı.</p><p></p><p>Anneler sabaha kadar toprağı okşadı,</p><p>sanki çocuklarının yüzüydü o soğuk beton.</p><p>Babalar ağlamayı öğrendi,</p><p>hem de en sessiz şekilde.</p><p></p><p>Gökyüzüne yükselen her dua</p><p>bir enkazdan çıktı.</p><p>Her “Yetişin” kelimesi</p><p>bir kalbin son atışıydı belki…</p><p></p><p>Ama yine de,</p><p>külden doğan umut gibi</p><p>insan insanı kaldırdı yerden.</p><p></p><p>Bir ekmek paylaşıldı,</p><p>bir battaniye sarıldı yabancı omuzlara,</p><p>acı kardeş yaptı herkesi.</p><p></p><p>Güneydoğu ağladı</p><p>ama yalnız kalmadı.</p><p></p><p>Ve şimdi her rüzgâr geçtiğinde</p><p>kulak verirsen duyarsın:</p><p>Duvarların arasında kalan ninnileri,</p><p>yarım kalan kahkahaları,</p><p>toprağa emanet edilen hayatları…</p><p></p><p>Deprem geçti derler…</p><p>Geçmez.</p><p></p><p>Çünkü bazı acılar takvim tanımaz.</p><p>Bazı yıkımlar</p><p>ömür boyu sürer.</p><p></p><p>Güneydoğu artık her kalpte bir sızı,</p><p>her duada bir isimdir.</p><p></p><p>Ve biz yaşadıkça</p><p>unutmayacağız.</p><p></p><p>Çünkü unutan,</p><p>bir daha yıkılır.</p><p>[/QUOTE]</p>
[QUOTE="Giyotin, post: 19557929, member: 7066"] Toprak Ağladı O Gece O gece yer, göğe değil insanın yüreğine çöktü, Saatler durdu, dualar yarım kaldı, uykudan değil — hayattan uyandırdı bizi deprem. Güneydoğu sustu bir an, sonra çığlıklar sardı sokakları. Bir anne, ismini haykırdı taşlara, taşlar duymadı… Gökyüzü duydu belki ama geç kaldı yıldızlar. Duvarlar değil sadece, umutlar yıkıldı üstümüze. Bir çocuk defteri kaldı enkazda, yarım çizilmiş bir güneş vardı içinde — güneş bile tamamlayamamıştı sabahı. Toprak yarıldı, ama en çok kalpler çatladı. Kardeş kardeşi aradı karanlıkta, eller birbirine değdi sonra sessizlik değdi. Bir baba diz çöktü betonun önünde, “Allah’ım” dedi sadece… Çünkü kelimeler de ölmüştü o gece. Ay doğdu ama ışığı utangaçtı, sanki bakmaya utanıyordu yıkıma. Sokaklar mezar oldu, evler hatıra. Bir ninenin terliği kaldı kapıda, hiç gidemediği son yolculuğunda… Çay soğudu, ekmek yarım kaldı, hayatlar yarım kaldı. Enkaz altından bir nefes çıktı, umut gibi titrek, sonra sustu — umut da yoruldu artık. Ve biz öğrendik o gece: Binalar yüksek olabilir, ama insan ne kadar kırılgan… Güneydoğu artık sadece bir coğrafya değil, bir ağıtın adı oldu. Her taşın altında bir hikâye, her sessizlikte bir isim saklı. Anneler sabaha kadar toprağı okşadı, sanki çocuklarının yüzüydü o soğuk beton. Babalar ağlamayı öğrendi, hem de en sessiz şekilde. Gökyüzüne yükselen her dua bir enkazdan çıktı. Her “Yetişin” kelimesi bir kalbin son atışıydı belki… Ama yine de, külden doğan umut gibi insan insanı kaldırdı yerden. Bir ekmek paylaşıldı, bir battaniye sarıldı yabancı omuzlara, acı kardeş yaptı herkesi. Güneydoğu ağladı ama yalnız kalmadı. Ve şimdi her rüzgâr geçtiğinde kulak verirsen duyarsın: Duvarların arasında kalan ninnileri, yarım kalan kahkahaları, toprağa emanet edilen hayatları… Deprem geçti derler… Geçmez. Çünkü bazı acılar takvim tanımaz. Bazı yıkımlar ömür boyu sürer. Güneydoğu artık her kalpte bir sızı, her duada bir isimdir. Ve biz yaşadıkça unutmayacağız. Çünkü unutan, bir daha yıkılır. [/QUOTE]
Alıntı ekle…
Önizleme yap
Adı
İnsan doğrulaması
Cevap yaz
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Kabul
Daha fazla bilgi edin…
Üst