Menü
Ana sayfa
Bahis Forum
Forumlar
Yeni mesajlar
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Kullanıcılar
Şu anki ziyaretçiler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Yeni mesajlar
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Bonushood - Bahis Forum - İLETİŞİM
TEAMS :
Bonushood@hotmail.com
TELEGRAM :
@robinamca3
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Konuya cevap cer
Mesaj
<p>[QUOTE="Giyotin, post: 19397216, member: 7066"]</p><p>ŞEHİRLER ARASI YOKLUĞUN </p><p></p><p>Kalem yazmaz oldu.</p><p>Çünkü bazı kelimeler, bir şehirden diğerine yürüyerek taşınır.</p><p>Çiçekler açmaz oldu;</p><p>toprak küsmüş, gökyüzü aceleci.</p><p>“Bir gülüşün,” diyorum,</p><p>“bir bakışın…”</p><p>Yokluğunu anlatıyorlar bana</p><p>her durağın duvarında.</p><p></p><p>İstanbul’da akşam erken iner insana.</p><p>Sokak lambaları sigara dumanına benzer;</p><p>aydınlatır ama iyileştirmez.</p><p>Saatler durmadan çalışır,</p><p>köpekler havlar,</p><p>insan susar.</p><p>Yer yerinden oynasa da</p><p>kimse kimseyi çağırmaz.</p><p>Ben seni çağırıyorum.</p><p>Ölüme yakın bir yerden.</p><p></p><p>Ankara’da rüzgâr arsızdır.</p><p>Dosyaların arasına girer,</p><p>yüzüne çarpar,</p><p>unutmak isterken hatırlatır.</p><p>Sandığın gibi değil dünya;</p><p>resmî, sert ve çirkin yüzlü.</p><p>Bulaşma diyorum,</p><p>kendini koru.</p><p>Çiçekleri sulasan diyorum,</p><p>en güzel sebep dediğimiz şeye.</p><p>Ama şehirler</p><p>çiçekleri değil,</p><p>insanları kurutuyor.</p><p></p><p>İzmir’de deniz konuşur.</p><p>Ama her söz iyileştirmez.</p><p>Bir kadın geçer sahilden,</p><p>kar tanesi gibi yürür;</p><p>bir ölümün çarmıha gerilmiş yanı sanki.</p><p>Hiç bu kadar yakından görmemiştim</p><p>gökteki yıldızlar kadar güzel bir yalnızlığı.</p><p>Ne utangaçtır bakışı</p><p>ne de çekingen;</p><p>insan bazen bakışını bile saklayamaz.</p><p></p><p>Kars’ta soğuk, bir hafıza biçimidir.</p><p>Duvarlar konuşmaz,</p><p>ama hatırlar.</p><p>Sınır, yalnız haritada değildir;</p><p>insanın içinden geçer.</p><p>Bir bakış dedim,</p><p>dondu kaldı havada.</p><p>Bir gülüş dedim,</p><p>karın altına gömülmüş bir yaz gibi</p><p>bekledi.</p><p>Burada zaman</p><p>ilerlemez;</p><p>üst üste birikir.</p><p></p><p>Diyarbakır’da hasret yüksek seslidir.</p><p>Taşlar yorgun,</p><p>insanlar dirençli.</p><p>Bir gülüşün vardı,</p><p>dağlara karşı duran.</p><p>Bir bakışın,</p><p>kavgaya benzerdi ama merhametliydi.</p><p>Şehirler gördüm,</p><p>ülkeler geçtim içimden;</p><p>ama senin yokluğun</p><p>en çok içimdeki memleketi yıktı.</p><p></p><p>Bursa’da eski bir akşamın hatırası dolaşır.</p><p>Saatler ağır,</p><p>kelimeler saygılıdır.</p><p>Senin yokluğun,</p><p>bir payitahtın düşüşü kadar sessizdi.</p><p>Her şey yerli yerindeydi</p><p>bir sen eksiktin.</p><p>İnsan bazen</p><p>her şeye sahip olup</p><p>bir tek şeyde yoksul kalır.</p><p></p><p>Bir yolculuğa çıktım sonra.</p><p>İşgal edilmemiş sabahlara,</p><p>henüz kirlenmemiş insanlara.</p><p>Şehirler ardımdan baktı,</p><p>ben arkama bakmadım.</p><p>Çünkü bazı ayrılıklar</p><p>roman gibi yazılır</p><p>ama şiir gibi yaşanır.</p><p></p><p>Geceler uzadı.</p><p>Mesela sana anlatmalıyım geceyi:</p><p>nasıl sessizce çöktüğünü,</p><p>nasıl bir ıslak öpücük bırakıp</p><p>çekildiğini sokaklardan.</p><p>Mesela sevgiyi anlatmalıyım;</p><p>kanına bulaşan,</p><p>ama seni hayatta tutan o şeyi.</p><p></p><p>Ve bir yerde,</p><p>belki küçük bir şehirde,</p><p>belki kimsenin bilmediği bir sokakta</p><p>kalem yeniden yazmaya başlar.</p><p>Çiçekler açar.</p><p>Saatler hâlâ çalışır,</p><p>köpekler hâlâ havlar</p><p>ama insan</p><p>bir gülüşün</p><p>bir bakışın</p><p>bir şehri kurtarabileceğini öğrenir.</p><p></p><p>Bu,</p><p>şehirler arası bir roman değil artık.</p><p>Bu,</p><p>yokluğun içinden geçerek</p><p>kendine varan bir şiirdir.</p><p>[/QUOTE]</p>
[QUOTE="Giyotin, post: 19397216, member: 7066"] ŞEHİRLER ARASI YOKLUĞUN Kalem yazmaz oldu. Çünkü bazı kelimeler, bir şehirden diğerine yürüyerek taşınır. Çiçekler açmaz oldu; toprak küsmüş, gökyüzü aceleci. “Bir gülüşün,” diyorum, “bir bakışın…” Yokluğunu anlatıyorlar bana her durağın duvarında. İstanbul’da akşam erken iner insana. Sokak lambaları sigara dumanına benzer; aydınlatır ama iyileştirmez. Saatler durmadan çalışır, köpekler havlar, insan susar. Yer yerinden oynasa da kimse kimseyi çağırmaz. Ben seni çağırıyorum. Ölüme yakın bir yerden. Ankara’da rüzgâr arsızdır. Dosyaların arasına girer, yüzüne çarpar, unutmak isterken hatırlatır. Sandığın gibi değil dünya; resmî, sert ve çirkin yüzlü. Bulaşma diyorum, kendini koru. Çiçekleri sulasan diyorum, en güzel sebep dediğimiz şeye. Ama şehirler çiçekleri değil, insanları kurutuyor. İzmir’de deniz konuşur. Ama her söz iyileştirmez. Bir kadın geçer sahilden, kar tanesi gibi yürür; bir ölümün çarmıha gerilmiş yanı sanki. Hiç bu kadar yakından görmemiştim gökteki yıldızlar kadar güzel bir yalnızlığı. Ne utangaçtır bakışı ne de çekingen; insan bazen bakışını bile saklayamaz. Kars’ta soğuk, bir hafıza biçimidir. Duvarlar konuşmaz, ama hatırlar. Sınır, yalnız haritada değildir; insanın içinden geçer. Bir bakış dedim, dondu kaldı havada. Bir gülüş dedim, karın altına gömülmüş bir yaz gibi bekledi. Burada zaman ilerlemez; üst üste birikir. Diyarbakır’da hasret yüksek seslidir. Taşlar yorgun, insanlar dirençli. Bir gülüşün vardı, dağlara karşı duran. Bir bakışın, kavgaya benzerdi ama merhametliydi. Şehirler gördüm, ülkeler geçtim içimden; ama senin yokluğun en çok içimdeki memleketi yıktı. Bursa’da eski bir akşamın hatırası dolaşır. Saatler ağır, kelimeler saygılıdır. Senin yokluğun, bir payitahtın düşüşü kadar sessizdi. Her şey yerli yerindeydi bir sen eksiktin. İnsan bazen her şeye sahip olup bir tek şeyde yoksul kalır. Bir yolculuğa çıktım sonra. İşgal edilmemiş sabahlara, henüz kirlenmemiş insanlara. Şehirler ardımdan baktı, ben arkama bakmadım. Çünkü bazı ayrılıklar roman gibi yazılır ama şiir gibi yaşanır. Geceler uzadı. Mesela sana anlatmalıyım geceyi: nasıl sessizce çöktüğünü, nasıl bir ıslak öpücük bırakıp çekildiğini sokaklardan. Mesela sevgiyi anlatmalıyım; kanına bulaşan, ama seni hayatta tutan o şeyi. Ve bir yerde, belki küçük bir şehirde, belki kimsenin bilmediği bir sokakta kalem yeniden yazmaya başlar. Çiçekler açar. Saatler hâlâ çalışır, köpekler hâlâ havlar ama insan bir gülüşün bir bakışın bir şehri kurtarabileceğini öğrenir. Bu, şehirler arası bir roman değil artık. Bu, yokluğun içinden geçerek kendine varan bir şiirdir. [/QUOTE]
Alıntı ekle…
Önizleme yap
Adı
İnsan doğrulaması
Cevap yaz
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Kabul
Daha fazla bilgi edin…
Üst