Menü
Ana sayfa
Bahis Forum
Forumlar
Yeni mesajlar
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Kullanıcılar
Şu anki ziyaretçiler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Yeni mesajlar
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Bonushood - Bahis Forum - İLETİŞİM
TEAMS :
Bonushood@hotmail.com
TELEGRAM :
@robinamca3
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Konuya cevap cer
Mesaj
<p>[QUOTE="Giyotin, post: 19397213, member: 7066"]</p><p>Açılmamış Yollar Atlası</p><p></p><p>( Trenler ve Mektuplarla )</p><p></p><p>Bir istasyonda başlar insan,</p><p>adını yüksek sesle söylemeye cesaret edemediği bir istasyonda.</p><p>Trenler geçer;</p><p>kimse kimseye gerçekten el sallamaz.</p><p>Ben seni,</p><p>geleceksin gibi açan bir sabahın raylarında beklerim.</p><p></p><p>İlk mektubu İstanbul’dan yazarım.</p><p>Zarfın içi deniz kokar,</p><p>kelimelerim köprülerde duraksar.</p><p></p><p>“Burada her şey kalabalık,</p><p>ama kalbim tek kişilik.</p><p>Ay göğsümden doğuyor geceleri,</p><p>seni görmediğim her şehir biraz daha eksiliyor.”</p><p></p><p>Tren hareket eder.</p><p>Camdan yansıyan yüzüm,</p><p>bana ait olmayan bir hayatın provasıdır.</p><p></p><p>Ankara Garı’nda mektuplar ağırlaşır.</p><p>Taş binalar gibi suskundur cümlelerim.</p><p></p><p>“Burada sevmek,</p><p>bir kelimeyi yutmaktır.</p><p>İnsan susunca yok oluyor,</p><p>ben seni yazarak hayatta kalıyorum.”</p><p></p><p>Raylar uzar,</p><p>gece uzar,</p><p>insanın kendine mesafesi uzar.</p><p></p><p>İzmir’e varınca rüzgâr zarfları açar.</p><p>Deniz, geçmişi affeder gibi kıyıya vurur.</p><p></p><p>“Israrla sevda bahçene çiçekler ekiyorum.</p><p>Gönüllerin satılığa çıkarıldığı bu çağda</p><p>toprak hâlâ dürüst.”</p><p></p><p>Ama mektuplar da bilir:</p><p>bazı adresler hiç var olmamıştır.</p><p></p><p>Diyarbakır’da tren yavaşlar.</p><p>Surlar gibi ağırdır hatıralar.</p><p></p><p>“Hayat bazen olmayacak yerde karşılıyor insanı.</p><p>Sevdalar tutunacak dal arıyor.</p><p>Bir ömür,</p><p>sona saklanıyor sevdiğinde.”</p><p></p><p>Gece, ray aralarında üşür.</p><p>Ben, içimdeki çocuğu battaniyeye sararım.</p><p></p><p>Kars’a giden tren,</p><p>hatırayı dondurur.</p><p>Pencerede beyaz bir sessizlik.</p><p></p><p>“Burada sınırlar içimden geçiyor.</p><p>Eski günahlar hâlâ nefes alıyor.</p><p>Girilmemiş kalpler</p><p>kilitli kapılar gibi.”</p><p></p><p>Mektuplar cevap bekler,</p><p>trenler beklemez.</p><p>En büyük adaletsizlik budur.</p><p></p><p>Bir başka şehirde—</p><p>adı haritadan silinmiş—</p><p>iki şehrin hikâyesinde susarız.</p><p>Aynı cümleyi</p><p>farklı trenlerde yarıda bırakırız.</p><p></p><p>Son mektubu</p><p>varılmayan bir istasyondan yazarım:</p><p></p><p>“Belki de biz</p><p>aynı yolun yolcusu değildik.</p><p>Ama aynı bekleyişte</p><p>biraz fazla kaldık.”</p><p></p><p>Tren durur.</p><p>Raylar biter.</p><p>İnsan devam eder.</p><p></p><p>Ve anlarım:</p><p>Şehirler geçer,</p><p>trenler geçer,</p><p>mektuplar sararır.</p><p></p><p>Biz,</p><p>açılmamış yollarda</p><p>aynı güneşi bekleyen</p><p>iki ayrı istasyonduk.</p><p>[/QUOTE]</p>
[QUOTE="Giyotin, post: 19397213, member: 7066"] Açılmamış Yollar Atlası ( Trenler ve Mektuplarla ) Bir istasyonda başlar insan, adını yüksek sesle söylemeye cesaret edemediği bir istasyonda. Trenler geçer; kimse kimseye gerçekten el sallamaz. Ben seni, geleceksin gibi açan bir sabahın raylarında beklerim. İlk mektubu İstanbul’dan yazarım. Zarfın içi deniz kokar, kelimelerim köprülerde duraksar. “Burada her şey kalabalık, ama kalbim tek kişilik. Ay göğsümden doğuyor geceleri, seni görmediğim her şehir biraz daha eksiliyor.” Tren hareket eder. Camdan yansıyan yüzüm, bana ait olmayan bir hayatın provasıdır. Ankara Garı’nda mektuplar ağırlaşır. Taş binalar gibi suskundur cümlelerim. “Burada sevmek, bir kelimeyi yutmaktır. İnsan susunca yok oluyor, ben seni yazarak hayatta kalıyorum.” Raylar uzar, gece uzar, insanın kendine mesafesi uzar. İzmir’e varınca rüzgâr zarfları açar. Deniz, geçmişi affeder gibi kıyıya vurur. “Israrla sevda bahçene çiçekler ekiyorum. Gönüllerin satılığa çıkarıldığı bu çağda toprak hâlâ dürüst.” Ama mektuplar da bilir: bazı adresler hiç var olmamıştır. Diyarbakır’da tren yavaşlar. Surlar gibi ağırdır hatıralar. “Hayat bazen olmayacak yerde karşılıyor insanı. Sevdalar tutunacak dal arıyor. Bir ömür, sona saklanıyor sevdiğinde.” Gece, ray aralarında üşür. Ben, içimdeki çocuğu battaniyeye sararım. Kars’a giden tren, hatırayı dondurur. Pencerede beyaz bir sessizlik. “Burada sınırlar içimden geçiyor. Eski günahlar hâlâ nefes alıyor. Girilmemiş kalpler kilitli kapılar gibi.” Mektuplar cevap bekler, trenler beklemez. En büyük adaletsizlik budur. Bir başka şehirde— adı haritadan silinmiş— iki şehrin hikâyesinde susarız. Aynı cümleyi farklı trenlerde yarıda bırakırız. Son mektubu varılmayan bir istasyondan yazarım: “Belki de biz aynı yolun yolcusu değildik. Ama aynı bekleyişte biraz fazla kaldık.” Tren durur. Raylar biter. İnsan devam eder. Ve anlarım: Şehirler geçer, trenler geçer, mektuplar sararır. Biz, açılmamış yollarda aynı güneşi bekleyen iki ayrı istasyonduk. [/QUOTE]
Alıntı ekle…
Önizleme yap
Adı
İnsan doğrulaması
Cevap yaz
Ana sayfa
Forumlar
KUPON PAYLAŞIM ALANI
Rolling Hood
🍀 AFRİKANIN DEĞİŞİK LİGLERİ 🍀
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Kabul
Daha fazla bilgi edin…
Üst